Pirate37

نخطه؟

pirate37 — Sat, 21 Jan 2012 14:02:07 +0000

خابم. خابه خاب.پره شک، ترس. نا امیدی و امید…خراب نیسم نا امید نیسم…حس میکنم کلن تو هیچ دنیایی نیسم…پرم از احساسه سرخوردگی

نیسم…هیچ جا نیسم، شاید مرده م، شاید تموم شدم، شاید سوختم دود شدم رفته م هوا، شاید شدم ی پیغامه سرخپوستی، ی دود ک خبری رو میرسونه…ی خبره خوب ی خبره بد… نیسم، شاید مرده م، شاید همیشه مرده بودم

من نیسم، خودمو نمیبینم، له شدم، زیره باره خاسه هایه دیگران، زیره باره خاسه هایه نافرجامه خودم، زیره باره گناهی ک عحساس ش میکنم

من نیسم، حل شدم تویه همه ی تلاشایه بی سرعنجام…تویه قطره قطره عشکایی ک ریختم. من نیست شدم.

دسته‌بندی شده در: 37 Tagged: قطره عشکی ک پاک نمیشد, یکه بهمنه نود

*

pirate37 — Thu, 05 Jan 2012 14:29:03 +0000

ستاره ها رو خط نزن

دسته‌بندی شده در: 37 Tagged: *

لالا لالا لایف ایز واندرفول*

pirate37 — Thu, 29 Dec 2011 09:01:41 +0000

خیلی خسه م
خسه که باشی فرقی نمیکنه طرف مقابل ت کیه، دوسته صمیمیه چن ساله ت؟ دوسته غیره صمیمیه یکی دو روزه ت؟ دوستایه ممولی؟ دوستایه جدیدو خعلی خعلی نزدیک؟ کی؟ خودت؟ عاره! خودت! خسه که باشی حتا برایه خودتم زمان نداری حوصله نداری وخ نداری…ینی نمیخای که داشته باشی، نمیخای بذاری، نمیخای وختتو با خودت بگذرونی! دیگه جذابیتی برایه خودت نداری، حتا پری از عنرجیه منفی و حسه نا مطلوب! هه… مسخره س، ولی انگاری واقعیت میشه… وختی سعی میکنی از خودت دور بشی متوجه نیسی که دقیقن داری چیکار میکنی، ولی وختی ی مدته طولانی بگذره، وختی یهو ب خودت میای، میبینی که ای وای! ای وای! من قرار بود فقد از خودم دور بشما! ولی میبینی ک از خعلی چیزا دور شدی زدی گذاشتی کنار عوض ش رفتی قاطی ی چیزایه نامربوطی که هیشوخ هیشوخ هیشوخ تو کله زندگیت نباس حتا از کنارشون رد میشدی… وختی با خودت درمیافتی پا گذاشتی تو ی بازیه خعلی خطرناک…خعلی خعلی خطرناک…یا جوری از پا درمیای که انگار از روزه اول وجود نداشتی یا…

ناممکن، نا معلوم….معلوم الحال…دوره خودت بگرد مثه لغتایی که دوره وجودت میگردن

* تیتر به طرزه نابارورانه ای هیچ ربطی به متن نداره…داره؟ به چه طرزی؟ تو میدونی؟ نمیدونی؟ خو اشکال نداره منم نمیدونم…فقد وختی داشتم مینوشتمش این موزیک تو مخم بود…

فرازی از پیشنویس ها!*

pirate37 — Fri, 16 Dec 2011 18:31:45 +0000

وقتی صفحه ی وبلاگمو باز کردم و چشام از خوشی و هیجان و تعجب گرد شد و کلی ذوق کردم و رو صندلی بند نمیشدم از این همه حسه خوب، که دوباره، تو فصله سرده سال داره اینجا برف میاد، حس کردم چقد ازش دور شدم… فهمیدم که نم نم داره سن و سال دار میشه این وبلاگ، نم نم داره رقمای سن م میره بالا…نم نم داره عمره دوستیا طولانی تر میشه… یه روزایی بود که همیشه تو وبلاگه خودمو لینکام چرخ میخوردم، ساعت ها میخوندم و یاد میگرفتم و لذت میبردم و پله پله میرفتم بالا…اما این روزا، سر زدن به وبلاگم انگار یه چیزه جدیده، یه هدیه… از زمانی که دیگه وبلاگایی که میخوندم یا بسته شدن یا کمتر مینویسن و انگار این دنیایه کوچیک از رونق افتاده…ولی هنوزم برایه هر پست از هرکدوم از دوستام همون هیجانه قبلیو دارم، هنوزم برای تک تک نوشته های افرا قند تو دلم آب میشه، هنوزم برای خوندنه بعضی نوشته هاش نفس م تو سینه حبس میشه…

شاید این پست برای همیشه درفت بمونه، ولی… دلم تنگ شده برای روزایِ پر جنب و جوشه وبلاگ نویسی… از اذر هشتادو هفت که اولین وبلاگمو زدم، تا همین امروز، انقدر اتفاقایه خوب و بد تو زندگیم افتاده که حتا نمیتونم بشمرمشون…اتفاقایه خوب و بده بزرگ و مهم! نه اتفاقایه خوب و بده معمولی و روزمره! دارم بیست و دو سالگی مو تند و تند پر میکنم و میدونم یازده خرداده ساله دیگه، از نظره خودم خیلی بزرگ شدم! خیلی زیاد…

گاهی اوقات واقعن از حجمه این همه اتفاقه بد میترسم، که مبادا بازم یه از دست دادنه دیگه ای پیشه روم باشه، یه “خودتو با شرایط وفق بده” ی اجباریه دیگه… مثله 6تیر که از این همه اتفاقه بدی که افتاده بود منگ شده بودمو نه گریه ای نه حرفی… سکوتُ نگاهه خیره ای که خودمو بیشتر از همه میترسوند…

این روزا حسابی بی کسیو حس میکنم…وختی که هیشکی کنارت نیس که بتونی بهش بگی”هی! من هیچ دوسته صمیمی ندارم! من این روزا خیلی تنهام

*نوشته مو همونجا ول کردم، حتا یه نخطه م نذاشتم تهش…نمیدونم انتشارش کاره درستیه یا نه، حتا نمیدونم ماله شمبه س؟ماله یکشمبه س؟ ماله دوشمبه س؟…ماله هرروزی هس پشته لغت به لغتش یه قلبِ شکسه س… اینکه میگم یه قلبِ شکسته، ینی یه جوره ناجوری شکسته…یه جوره ناجوری…ولی! ولی! ولی! باید بگذری ازش! باید بگذری، بری جلو، روزای بعدُ بسازی…باید درساتُ بخونی امتحاناتو بدی نمره بگیری پاس کنی بری بالا…به همه ی چیزایی که بهش عتقاده قلبی داری فک کنی! به چیزی که اسمشو میذاری “هدفِ عافرینشه تو!” قاطی همه ی این تلخیا و سختیا انقده لبخند هست، انقده خوشی هست، انقده شادی هس…شاید خیلی کوچیک باشَنا! ولی هستن! مثله ذوق کردنای صدرا برام…مثله همه ی لحظه هایی که تو بغلمه و احساسه پادشاهی دارم، لبخندی که به من میزنه، نگاهی که با نگاهم گره میخوره و…این ینی بهشت درست وسطه جهنم! خوبی هست! خوشی هست…فقد باید بگردی پیداش کنی دسشو بگیری نذاری از جلوی چشمات بره کنار و دوباره گمش کنی! خوشی هس! همیشه هس…همیشه.

دسته‌بندی شده در: 37 Tagged: ق ل ب ِ م ن, برف

وختی که روی تخته تو خابیدم

pirate37 — Tue, 22 Nov 2011 05:53:12 +0000

بی خدافسی رفتی…دلم برات تنگ میشه! برای مهربونی ت… همه میگن غمه از دس دادنت سنگینه! ولی من باخودم میگم “مگه تو رفتی؟”

دسته‌بندی شده در: 37 Tagged: نگاهی که زیره خاک میپوسه, پاییزِ امسال, روزی در پیِ روزه دیگر

پاییزه امسال

pirate37 — Tue, 08 Nov 2011 09:20:43 +0000

پاییزه امسال موقعه خوبیه برای مردن.

و امروز همون روزه…تا چند ساعته دیگه!

وختی بهار بهش فک میکردم، قرار بود من بمیرم،ولی، اون مرد.

میخای تاریخه مرگه منو ازم بگیری بابابزرگم؟

دسته‌بندی شده در: 37

اسفند هشتاد و نه

pirate37 — Tue, 08 Nov 2011 07:58:41 +0000

اینکه تا اخرین لحظه آدمو بکشونن دانشگاه مسلما هیچ وقت لذت بخش نیست، مطمئنا حال ادم خیلی گرفته میشه که بعد این همه سال درس خوندن باید تا دم سال تحویلم بره و کلا روش نشه تو آینه به خودش نگاه کنه، چه برسه به اینکه به دوستاش و آشناهاش بگه که آقا ما تا فلان روز دانشگاه بودیم، کلا میشه یه لکه ی سیاه تو کارنامه ی تحصیلی و زندگانی ت!

حالا اینکه تو این روز آخری، وقتی که همه ی آدمایی که به اجبار میرن دانشگاه، لباس هایی در حد و اندازه ی آخرای اسفند پوشیده باشن، اما یه کمی از مسیر که میگذره ببینن که زمینا کلا پر برف شده، و آسمون و ابرا حسابی شوخی شون گرفته و وحشتناک تر از همه ی روزهای برفی عمرشون می بارن، مسلما اوضاع دردناک تر میشه و ناسزاها عمیق تر!! ولی یکم که میگذره و شدت برف کلاس ساعت آخر و کنسل میکنه و کم کم که بارش برفا قطع میشه، همه چیز آماده ست برای یه اتفاق به یاد موندنی، برای کلی کتک خوردن و کتک زدن همراه با برف بازی! همراه با کلی جیغ زدن و تو سر و کله ی هم زدن و خندیدن! اونم تنها وقتی که بچه های یه کلاس با هم باشن و وقت انقدر کم باشه که حتی نتونی با یک هزارم مساحت برف های باریده شده بازی کنی!! درست مثل روز آخر ترم پیش که باز هم همه ی دنیا تعطیل بودن و ما سر کلاس، اما با یه تفاوت فاحش! اون روز من حتی به برف دست هم نزدم! چه برسه به بازی! و روزی که با یه دیدار شیرین برای همیشه تو حافظه ت ثبت میشه، وقتی که خداحافظی ت تو روزی بود که کل دنیا برف بازی کردن و تو نگاه کردی و سلامت تو روزی که با همه ی دنیا برف بازی کردی!

به خاطره اولین برفِ 90 اینو از تو درفت هام کشیدم بیرون… یکی از معدود روزهایی بود که تو دانشگاهم بهم خوش گذشت، همه ش وسطِ اون بازیا دلم ضعف میرف برای برف بازی با داداشام…هنوزم دلم برای روزای گذشته م ضعف میره! برای خاطره های خوشِ کودکی م…

Tagged: برفه آبان ماهی, برفه آخره اسفندی

بخند هانی، خندیدن تو خوب عست نخطه

pirate37 — Thu, 20 Oct 2011 20:29:07 +0000

از اون لحظه هاییه که نیاز داری دمباله خودکارت رو کاغذ بدویی اما دریغ از یه لغت یه حرف….دریغ از یه جمله ی بی سر و ته…حتا دریغ از یه تویتِ بی در و پیکر… از اون لحظه هاس که داری زور میزنی خوب باشی، از همونا که داری توش سعی میکنی خودتُ بالا نگه داری نه گذشته رو ببینی نه آینده رو…از اون لحظه ها که تنها قانون زندگیت میشه “دو دستی بچسب به حال!” به خودت میگی: هی پسر…هه احمقانه س اما همیشه تو ناخودآگاهت تو لحظه هایی که پر تلاطمه به خودت میگی “هی پسر!” شوک میشی ازش و همیشه با یه لبخند یادت میاد که تو یه دختری…یه دختر! از همون لحظه هاس که انگشتات تیر میکشن چشات جایی رو به خوبی نمیبینن و سرت دیگه ماله خودت نیست، ولی هنوزم داری زور میزنی که توی همین لحظه باشی! همین لحظه ای که گردنت داره از شدت درد و فشار میسوزه، تو همین لحظه ای که….هوووووووووووفففففففففففف دخدر داری سبک میشی! “دخدر!” از همون لحظه هاس که داری به خودت و روحت پر و بال میدی، از همون لحظه ها که نمیخای دیگه به چیزای بد فک کنی…امشب موزیکای خوبی گوش کردی!

وختی که زیر دوش به خودت میای و میبینی حدودن یه ربعِ که داری یه موزیکی و زمزمه میکنی و سرخوشانه باهاش میرخصی، ینی وجودت پره انرژی و خوشیه! هی دختر…بهشون پر وبال بده! غم و غصه ها متجاوز ن، نباید بهشون راه داد، اگه به یه وجودی سرازیر بشن دیگه بیرون رفتنشون کار سختی میشه!

پایرت میخاد شاخ غولُ بشکونه! بایه لبخند ملیح! با یه لبخند زیبا!

بخند هانی، خندیدن تو خوب عست نخطه

دسته‌بندی شده در: 37 Tagged: لبخندِ پایرت, غول کُش :دی

آب، امتداد نگاه تو

pirate37 — Mon, 17 Oct 2011 22:12:16 +0000

خیلی چیزا بستگی داره به نگاه تو،

امتدادِ نگاهِ تو!

اینکه نشسته باشی اینجا و با تایپ اولین کلمه تو دلت بگی، هی دختر، این حتما “درفت” میشه، اینکه گیر کنی بین فک کردن به معنی امتداد، یا نگاه، اینکه ندونی شب و روزت چطوری میگذرن ولی، ولی این بار سنگینو توی همه ی روزهات بکشونی خیلی لذت بخش نیست، اینکه هر روز بارت سنگین تر میشه و دنیا تیره تر…

“خالی شو!”…تنها ترکیبیه که بعد خوندن این پاراگراف به زبونم میاد…پاراگرافی از ماه های قبل

*رو نمایی از یک پست قدیمی!

دسته‌بندی شده در: 37

چند گانه*

pirate37 — Sun, 16 Oct 2011 21:55:36 +0000

گاهی اوقات که زندگی خیلی له کننده میشه، گاهی اوقات که همه میگن تو که مشکلت فولان، گاهی اوقات که حس تو و دنیایی که توش زندگی میکنی برای نزدیک ترینهاتم غریبه ست، گاهی اوقات که میگن بزرگ میشی یادت میره، گاهی اوقات که تلخ میشی، تلخ میشن، تلخت میکنن، گاهی اوقات که عصبی ترین موجود روی زمینی… دلم میخواد دنیا رو یه تکون اساسی بدم، یه سیلی محکم که همه ی ادما رو به خودشون بیاره! که خلاص بشم از این فشار بی امان…. شدم مثل یه تیکه اهنی که از تو کاملن خورده شده، اما هنوز ظاهر زیبایی داره…
هیچ چیز از حافظه ی ادم پاک نمیشه، هیچ وقت، ممکنه توی همه ی لحظه ها حضور ذهن نداشته باشی، ولی مطئنم هر چیزی که ببینی و بشنوی و برات اتفاق بیافته بالاخره یه روز دوباره جلوی چشمات میاد، میتونه باعث لبخندت بشه، میتونه باعث غم و ناراحتی ت بشه!
دلم برای دوست داشتنی ترین ادم های زندگیم زیادی تنگ میشه، کسایی که شاید خودشون هم ندونن که چقدر برام عزیزن، اونایی که از این همه محبت من گاهی فرار میکنن تا مثلن نشون بدن دارن اوضاع رو کنترل میکنن!
دلم میخواد برم و تو صورت بعضیا تف کنم

*رو نمایی از یه پست قدیمی!

دسته‌بندی شده در: 37 Tagged: دلتنگی